Home Over de VS Geschiedenis De Amerikaanse Revolutie
De Amerikaanse Revolutie

De Amerikaanse Revolutie

0
0

1776. Dit jaartal is een anker in de vroeg-moderne geschiedenis. Het jaartal vertegenwoordigd een prachtig afgerond moment in de tijd. Amerika roept op 4 juli 1776 de Declaration of Independence uit, de onafhankelijkheid van de Engelse kroon waarop dat moment koning George III zit. Helaas laat geschiedenis zich niet zo simpel vangen in een enkel moment. Aan het uitroepen van onafhankelijkheid ging een lang proces van onvrede vooraf waarin de Amerikaanse koloniën naar een oplossing zochten voor hun problemen met de Britten. De Amerikaanse Revolutie.

Voor ons begrip van het verleden zijn dit soort kapstokjaartallen belangrijk. Ze helpen bij het aanbrengen bij chronologie, terwijl we ondertussen zo gemakkelijk vergeten dat gebeurtenissen nooit zo plotsklaps ontstaan. Er is altijd een aanloop, met achterliggende factoren die bijdragen aan een omwenteling. Geopolitieke invloeden zoals de Zevenjarige oorlog spelen een rol, maar ook de intellectuele invloed van de Verlichting is belangrijk.

Amerikaanse revolutie
The Destruction of Tea at Boston Harbor van Nathaniel Currier

Boston Tea Party

De Boston Tea Party is een van de centrale verhalen van de Amerikaanse Revolutie. Het heeft een bijna mythische plek in de Amerikaanse geschiedenis gekregen. Het is niet voor niets dat de rechterflank van de Republikeinse partij zich naar deze gebeurtenis vernoemde. In 1773 probeerde de Engelse Oost-Indië Compagnie een surplus lading thee te slijten in Boston. Het Britse Parlement had het bedrijf daar het exclusieve recht toe gegeven. Dit sloot Amerikaanse handelaren buiten. Onder de Amerikanen heerste al grote woede vanwege het invoeren van diverse belastingen. Groot-Brittannië wilde dat de Amerikaanse koloniën bij gingen dragen aan de kosten van het Britse imperium. Onder het motto ‘no taxation without representation’ weigerden de kolonisten dit. De Boston Tea Party fungeerde als uitlaatklep van die volkswoede. Inwoners van Boston, vermomd als indianen, drong de schepen binnen en gooide de lading thee over boord. De Britten reageerden met zware maatregelen, zoals het dichtgooien van de haven, die de economie van de stad dreigde te ruïneren, het verbieden lokale verkiezingen en het houden van samenkomsten.

Tegelijkertijd verkregen kolonisten die in het Franstalige deel van Noord-Amerika woonden juist meer bescherming. In alle koloniën kwamen groepen bijeen die gedelegeerden selecteerden om namens hen te spreken op het continental congress in Philadelphia. Dit congres kwam in de jaren tot 1776 verschillende malen bijeen. Het eerste congres vergaderde in 1774 en was er op gericht een vreedzame oplossing te vinden in de relaties met Groot-Brittannië. Het stelde petities op die de koning verzochten de Amerikaanse eisen in te willigen. De vergadering stelde een boycot in van Britse goederen. De mannen die moesten toezien op handhaving van de boycot werden minute men genoemd. Deze mannen vormden later de basis voor de eerste milities die het gevecht aangingen met de Britten toen het Britse parlement niet bereid bleek de Amerikanen tegemoet te komen.
Koning George III was niet bereid aan de Amerikaanse te voldoen en hij schreef dat de Amerikaanse koloniën in een ‘staat van rebellie’ waren die met militaire middelen moest worden neergeslagen. De woorden van de koning zorgden voor een bloedbad bij de steden Lexington en Concord.

De delegatie in Philadelphia kwam 1775 opnieuw bijeen. De bloedvergieten bij de plaatsen Lexington en Concord betekende dat Amerika nu in oorlog was met Groot-Brittannië. George Washington werd aangesteld als de militaire commandant van het nieuw op te richten leger.

Het pamflet Common sense van schrijver Thomas Paine speelde een belangrijke rol in het mobiliseren van de bevolking. Hij pleit voor de bevrijding van tirannie. Zijn stuk werd veel gelezen in de koloniën en het hielp de geest rijp te maken voor onafhankelijkheid. Zijn ideeën vonden ook weerklank in het continentale congress en het inspireerde Thomas Jefferson en anderen tot de volgende beroemde woorden die het loop van de geschiedenis vorm zouden geven:

We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness.

De Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog

De verklaring van onafhankelijkheid leidde naar de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Hier komt Europese politieke situatie om de hoek kijken. Elk conflict in deze periode kan gezien worden in het perspectief van de Grote vijf, die elk hun imperium willen uitbouwen. Zowel Frankrijk, Spanje als Groot-Brittannië zijn aanwezig op het Amerikaanse continent. De Fransen steunen de Amerikanen door het leveren van wapens en nadat de Amerikanen de slag bij Saratoga wonnen, durfden de Fransen het aan de Britten de oorlog te verklaren. Spanje deed hetzelfde in hoop de Britten van Gibraltar te verdrijven. De Fransen brachten zelfs nog een troepenmacht van 6000 man sterk over de Atlantische Oceaan. De oorlog eindigde met een verdrag in 1783 waarbij de Britten de Amerikaanse onafhankelijkheid erkenden.

De Amerikaanse Revolutie

De Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog was onderdeel van de Amerikaanse Revolutie. Het revolutionaire aspect zit in het feit dat ideeën van de Verlichting in praktijk gebracht werden. Ideeën over democratie en gelijkheid kregen opgang, hoewel ze in deze tijd nog alleen golden voor blanke mannen. Tot 1789 bleef de Verenigde Staten een unie van dertien onafhankelijke staten die door de Artikelen van de Confederatie aan elkaar verbonden waren. Het is de geboorte van een natie die uitgroeide tot een economische, politieke, militaire en culturele hegemoon.

Siepko Historicus, Hemingway aficionado en als ik groot ben ga ik Jack Kerouac nareizen. Het boek over die ervaring gaat In een comfortabele auto, met airco, onderweg heten. Tot dus ver beperken mijn Amerikaanse bezoeken zich tot twee keer New York en eenmaal Niagara Falls. Ik ben een enthousiast volger van de Amerikaanse presidentsverkiezingen en alles wat politiek te maken heeft. Voor Hurray-USA schrijf ik over Amerikaanse geschiedenis.

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *